یکی هست...

یکی  بود  یکی نبود  .

یا . . . یکی  بود  ؛  یکّی  نبود !

پس  ، یکی بود   وقتی که اصلا هیچ کی نبود

حالا این جا  ،  ما این وسط ،   هِی  می گیم    یکی بود  یکّی نبود


یکّی   چی بود ! ؟


آخرش تو قصه ها   ، یکی بود  دیده نشد  !

سیب ِ سرخ ِ این درخت   چیده نشد  !


می شه یک روز ی  بیاد و   این سیبه  چیده بشه  !؟


اگر آره  !  اون موقع   شروع ِ  قصه های ما   چطور می شه  !؟



توی   اون روز   قصّه خونا  ،  شاید اینجوری بِگن  :

یکی بود  که   (( یکّی ))بود   !  هر کسی به غیر از اون   هیچکی نبود  !

اگه بود  ، یه  هیچّی بود !


ای بابا   . . . حالا راستی  راستی   هر کی بود ، هیچّی  نبود !

اگر هر کسی یا ناکسی هیچی نبود  !

(یکی بود یکی نبود    یا   یکی بود  که یکّی  بود ) واسه کی بود  !؟

***

پس  . . .

یکی بود  که  (( یکّی  )) بود  !  بعد  از  اون   هر کی که بود  ،  بدون ِ اون هیچی نبود

و اگه  با  ((  یکّی )) بود   همه چی بود


خوب  آخه    !     اگر که  هر کسی   ،   هیچّی  نبود  ؛    که دیگه  قصّه نبود !


خوب  حالا  . . .


راز ِ  سر به مهر ِ یکی ها  ، برچیده شد


سیب ِ سرخ ِ قصه ها  !  هم    چیده شد   !